هر کجا هستی راحت باش!

ای وای! پشت این پنجره که باران نمیآید، دوباره چشمهای خیسم فریبم دادهاند. سمفونی خش و خش برگها، ترکیب گرم رنگهایشان و مهر پاییز همه سرجای خودشان هستند اما قبول نیست دستهایمان را که به هم ندادهایم. به گمانم همان نم نم بارانی که نیست کار خودش را کرده است. چه میشد باران که نم نم آمد تو هم بیایی تا به دلگرمی دستانت تمام غزلهای دست و پا شکستهام را برایت بخوانم و تو ایرادهایش را بگیری و من از خودم خجالت بکشم که بعد این همه وقت دوری هنوز مثل همان روزهای اولم! اصلا مگر تقصیر من است؟! آخر، غیر از تو چه کسی اینقدر مشتاقانه مرا شاعر مسلک میخواست؟! و اگر نیامدی چه؟ یک لحظه بگذار مرور کنم...سمفونی پاییز با این همه عاشقانههای نوپا که هست، ترکیب گرم رنگ ها هم، مهر هم که سر رسیده، باران هم که در چشمانم نشسته، وزن و قافیه و خیالت هم که هست... باشد قبول است با همینها سر میکنم. عزیز دلم خودت را اذیت نکن، هر کجا هستی راحت باش!

+ شاعری کنم برایت یعنی در این دنیای به این بزرگی یک نفر یک کاری را فقط برای خود خودت انجام میدهد. شعر و ژاکت و طرح و قورمه سبزی و غیره و غیره همه بهانه است، لبخند رضایت تو را عشق است جانم! هشتگ # هم هر چه دلت خواست بزن...ارادهء آدمی قلههای سر به فلک کشیده را زیر پا میگذارد، مرز واقعیت و رویا که دیگر چیزی نیست!